{"id":464,"date":"2018-11-04T00:00:00","date_gmt":"2018-11-04T04:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/moses-and-akhenaton\/"},"modified":"2023-01-03T00:47:19","modified_gmt":"2023-01-03T05:47:19","slug":"moses-and-akhenaton-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/mozes-en-achnaton-2\/","title":{"rendered":"Mozes en Achnaton"},"content":{"rendered":"

Mozes en Achnaton<\/span><\/h2>\n

 <\/p>\n

1. Monothe\u00efsme en monomanie<\/strong><\/span><\/h3>\n

De oude Egyptenaren geloofden in E\u00e9n God die zelf voortgebracht, zelfbestaand, onsterfelijk, onzichtbaar, eeuwig, alwetend, almachtig, enz. was. Deze Ene God werd vertegenwoordigd door de functies en eigenschappen van \u201cZijn\u201d domein. Deze attributen werden de neter<\/strong> (uitgesproken net-er-u,<\/em>\u00a0mannelijk enkelvoud: neter<\/strong>; vrouwelijk enkelvoud: netert<\/strong>). Met andere woorden, de ALL (neter<\/strong>) zijn de Ene.<\/p>\n

Als we vragen: \u201cWie is God?\u201d, vragen we eigenlijk: \u201cWat is God?\u201d. Een enkele naam of zelfstandig naamwoord zegt ons niets. Men kan \u201cGod\u201d alleen defini\u00ebren door de veelheid van \u201cZijn\u201d attributen\/kwaliteiten\/krachten\/acties. \u2018God\u2019 kennen betekent de talrijke kwaliteiten van \u2018God\u2019 kennen. Dit is verre van een primitieve, polythe\u00efstische vorm, maar de hoogste uitdrukking van monothe\u00efstische mystiek.<\/p>\n

De oude Egyptenaren gebruikten picturale symbolen om de goddelijke eigenschappen en handelingen weer te geven. Zoals het gezegde luidt: \u201ceen beeld zegt meer dan duizend woorden.\u201d Als gevolg hiervan werden de figuren van Isis, Osiris, Horus, Mut, enz. de symbolen van dergelijke attributen\/functies\/krachten\/energie\u00ebn, en waren ze nooit bedoeld om als echte personages te worden beschouwd.<\/p>\n

In de Egyptische symboliek wordt de precieze rol van de neter<\/strong> (goden\/godinnen) wordt op vele manieren geopenbaard: door kleding, hoofdtooi, kroon, veer, dier, plant, kleur, positie, grootte, gebaar, heilig voorwerp (bijv. dorsvlegel, scepter, staf, ankh), enz. Een gekozen symbool vertegenwoordigt die functie of dat principe op alle niveaus tegelijk \u2013 van de eenvoudigste, meest voor de hand liggende fysieke manifestatie van die functie tot de meest abstracte en metafysische. Deze symbolische taal vertegenwoordigt een schat aan fysieke, fysiologische, psychologische en spirituele gegevens in de gepresenteerde symbolen.<\/p>\n

Degenen die geen begrip hebben van de Egyptische monothe\u00efstische mystiek spreken Achnaton al snel uit als ' de eerste monothe\u00efst<\/em>. Achnaton verheerlijkte \u00e9\u00e9n Egyptische neter (god), namelijk Bij op<\/strong>\u2013 de schijf van de zon \u2013 boven en boven alle andere neteru (goden\/godinnen).<\/p>\n

Op dezelfde manier verklaarde de God van Mozes:<\/p>\n

\u2026 tegen alle goden van Egypte zal ik het oordeel voltrekken; Ik ben de Heer. <\/em>[Exodus, 12:12]<\/strong><\/p>\n

Het bewijs wijst erop dat Achnaton de historische figuur is van de persoon die in het Oude Testament wordt ge\u00efdentificeerd als Mozes. Dit bewijsmateriaal wordt hieronder beschreven.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

2. Monothe\u00efst of monotypisch<\/strong><\/span><\/h3>\n

In Egypte vertegenwoordigde de koning altijd het goddelijke in de mens. Achnaton dacht dat hij het was, Achnaton de man, die goddelijk was. Alleen het Goddelijke is zowel mannelijk als vrouwelijk, en de zogenaamde \u2018Amarna-kunst\u2019 beeldt Achnaton af als zowel mannelijk als vrouwelijk. Er zijn portretten die Achnaton met vrouwelijke borsten weergeven, maar andere portretten bevatten dit kenmerk niet. Het meest meeslepende portret is te vinden in de Achnaton-zaal van het Egyptisch Museum in Ca\u00efro; een van de naakte kolossen toont de koning als onmiskenbaar androgyn. In deze verbazingwekkende kunst is een doordringende, opzettelijke seksuele symboliek verwerkt die hem afbeeldt als zowel man als vrouw. Zijn standbeeld toont een unisex-mens die de Volmaakte \u2013 die noch mannelijk noch vrouwelijk is \u2013 vertegenwoordigt als niemand minder dan God.<\/p>\n

 <\/p>\n

3. Freud en Mozes<\/strong><\/span><\/h3>\n

Sigmund Freud, de joodse vader van de psychoanalyse, was intens ge\u00efnteresseerd in de joodse geschiedenis. Later schreef hij een boek genaamd Mozes en monothe\u00efsme<\/em>. Sigmund Freud betoogde dat Mozes een Egyptenaar was, een volgeling van Achnaton, die later de Joden uit Egypte leidde.<\/p>\n

Ook al vertelt de Bijbel (in Exodus 2:10) dat Mozes' Egyptische geadopteerde moeder hem belde Mozes <\/em>omdat, zei ze, Ik heb hem uit het water getrokken<\/em><\/strong>, toonde Freud aan dat Moshe een andere betekenis had. Sterker nog, de naam Moshui <\/em><\/strong>is de Hebreeuwse naam die betekent iemand die is uitgetrokken<\/em>. Freud concludeerde toen dat de naam van de Joodse leider niet van Hebreeuwse oorsprong was, maar eerder van Egyptische oorsprong.<\/p>\n

Mos <\/em>maakt deel uit van vele samengestelde Oud-Egyptische namen zoals Ptah-mos <\/strong>En Tuth-mos<\/strong>. We vinden ook enkele voorbeelden van het woord mos <\/em>op zichzelf gebruikt als persoonlijk voornaamwoord en wat betekent rechtmatige persoon<\/em>. Een dergelijke praktijk was gebruikelijk tijdens de 18e dynastie.<\/p>\n

Vele generaties later, en in een ander land, probeerde een bijbelredacteur, die misschien geen enkele kennis had van de oorspronkelijke naam van Mozes, een Hebreeuwse uitleg <\/em>van de naam. Het is ook mogelijk dat de bijbelredacteur elk mogelijk verband tussen Mozes en zijn positie als farao van Egypte probeerde weg te nemen.<\/p>\n

De bevindingen van Sigmund Freud (dat Mozes geen Hebree\u00ebr was, maar een Egyptenaar) brachten sommigen van streek en anderen verontwaardigd. Maar naarmate de decennia verstreken, is Freuds concept in het bewustzijn van het westerse denken verzonken, en aan het begin van het nieuwe millennium (van onze gewone tijdrekening) lijkt het niet langer schandalig.<\/p>\n

Vervolgens zullen we duidelijke parallellen trekken tussen de historische oude Egyptische farao Achnaton en de bijbelse verslagen van Mozes.<\/p>\n

 <\/p>\n

4. Aton-aanbidding<\/strong><\/span><\/h3>\n

Het waren er heel veel neter <\/strong>(goden, godinnen) in Egypte. Bij op <\/strong>behoorde tot deze veelheid aan goden, en was geen nieuw idee, maar werd ge\u00efntroduceerd door Achnaton. Archeologisch bewijs van Bij op <\/strong>wordt gevonden in oude Egyptische teksten die dateren uit de tijd van de 12e dynastie, 600 jaar voordat Achnaton werd geboren.<\/p>\n

Het beeld van Bij op <\/strong>wordt gepresenteerd als een zonneschijf waarvan de stralen eindigen in menselijke handen.<\/p>\n

Achnaton verheven Bij op <\/strong>boven en boven de andere aspecten\/krachten\/neter <\/strong>van de Ene Allerhoogste God.<\/p>\n

Adona\u00ef <\/em>in het Hebreeuws betekent mijn Heer<\/em>. De laatste twee brieven 'ai' <\/em>van het woord is een Hebreeuws voornaamwoord en betekent 'Mijn' <\/em>of 'de mijne' <\/em>en betekent bezit. 'Adon', <\/em>betekenis Heer, <\/em>werd door Sigmund Freud terecht opgemerkt als het Hebreeuwse woord voor het Egyptische Aton\/Aton<\/strong>. Zoals de Egyptenaar 'T<\/strong>' wordt 'D<\/em>'in de Hebreeuwse taal, Adon <\/em>is het Hebreeuwse equivalent van het Egyptische Bij op<\/strong>. Dus, Adon <\/em>En Aton\/Aton <\/strong>zijn \u00e9\u00e9n en dezelfde.<\/p>\n

\u00a0\u2022 \u2022 \u2022<\/p>\n

De oude Egyptenaren hadden talloze hymnes voor al hun goden, inclusief Bij op<\/strong>. E\u00e9n van deze hymnes voor Bij op<\/strong>\u2013 vaak toegeschreven aan Achnaton \u2013 is een spiegelbeeld van Psalm 104. Hier zijn beide versies om te vergelijken:<\/p>\n

Hymne aan de Aton<\/strong><\/span><\/p>\n

Het vee is tevreden in hun weiland, de bomen en planten zijn groen, de vogels vliegen uit hun nesten. Hun vleugels worden geheven ter ere van je ziel. De geiten springen op hun voeten. Alle vliegende en fladderende dingen leven als je voor ze schijnt. Op dezelfde manier racen de boten de rivier op en neer, en elke weg is open, omdat jij bent verschenen. De vissen in de rivier springen voor je gezicht. Je stralen gaan naar de diepte van de zee.<\/em><\/strong><\/p>\n

Psalm 104<\/strong><\/span><\/p>\n

Hij laat het gras groeien voor het vee, en het kruid voor de dienst van de mens, zodat hij voedsel uit de aarde kan voortbrengen: en wijn die het hart van de mens verblijdt, en olie om zijn gezicht te laten stralen, en brood dat versterkt het hart van de mens. De bomen van de Heer zijn vol sap: de ceders van de Libanon die Hij heeft geplant: waar de vogels hun nesten maken: wat de ooievaar betreft, de dennenbomen zijn haar huis. De hoge heuvels zijn een toevluchtsoord voor de wilde geiten; en de rotsen voor de konijnen\u2026. Zo is deze grote en brede zee, waarin ontelbare dingen kruipen, zowel grote als kleine dieren. Daar gaan de schepen.<\/em><\/strong><\/p>\n

De gelijkenis van volgorde en van beelden in beide composities is te opvallend om van toeval te kunnen spreken. Als zodanig geloven velen dat de eerdere Egyptische hymne bekend moet zijn geweest bij de latere Hebreeuwse schrijver.<\/p>\n

\u2022 \u2022 \u2022<\/p>\n

Achnaton koos de Heliopolitaanse zonnevorm van de Egyptische tempel om te gebruiken als plaats voor de aanbidding van de Bij op<\/strong>.<\/p>\n

Op dezelfde manier was Mozes de eerste persoon die een tempel in de Isra\u00eblitische aanbidding introduceerde toen hij de tabernakel in de Sina\u00ef cre\u00eberde.<\/p>\n

\u2022 \u2022 \u2022<\/p>\n

Achnaton zette de Egyptische praktijk van een heilige boot voort, die gewoonlijk in de tempel werd bewaard.<\/p>\n

Mozes adopteerde ook de ark, waar de Pentateuch-rollen werden bewaard (Exodus, 25:10). De ark wordt gerespecteerd als het op een na heiligste deel van de Joodse tempel, na de Pentateuch zelf.<\/p>\n

\u2022 \u2022 \u2022<\/p>\n

Achnaton zette het Egyptische priesterschapssysteem en de bijbehorende rituelen voort.<\/p>\n

V\u00f3\u00f3r de tijd van Mozes bestond er geen Isra\u00eblitisch priesterschap. Rituelen en aanbidding van het pas opgerichte Hebreeuwse priesterschap waren vergelijkbaar met die in de tijd van Achnaton. Mozes verdeelde het priesterschap in twee hoofdniveaus: de hogepriesters en de gewone priesters. Er werden instructies aan hen gegeven over hun specifieke kleding, reiniging, zalving en hoe ze het beste de plichten van hun ambt konden vervullen.<\/p>\n

\u2022 \u2022 \u2022<\/p>\n

Aan de overkant van de Nijl, van Tell-el Amarna, ligt de stad Mal-lawi<\/strong> (Mal-Levi), wat letterlijk betekent\u00a0De stad van de Levieten<\/em>. De Levieten bekleedden priesterlijke posities bij Achnaton in Amarna. Op dezelfde manier bekleedden de Levieten volgens de Bijbel priesterlijke posities bij Mozes.<\/p>\n

De twee hoogste priesterlijke functionarissen van Achnaton waren:<\/p>\n

1. Meryre II<\/strong>, die de hogepriester was van de Bij op<\/strong>\u00a0bij de Amarna-tempel.<\/p>\n

2. Panehesy<\/strong>, die hoofddienaar was van de Bij op<\/strong> in de tempel van Achnaton in Amarna.<\/p>\n

Op dezelfde manier waren de twee hoogste priesterlijke functionarissen van Mozes:<\/p>\n

1. Merari<\/em><\/strong>, die in Genesis 46:11 wordt beschreven als een van de zonen van Levi. Het Egyptische equivalent van Merari<\/strong> is Meryre<\/strong>.<\/p>\n

2. Pinehas<\/em><\/strong>, die de zoon was van Eleazar en kleinzoon van A\u00e4ron volgens Exodus 6:25. Zijn naam in de Talmoed is Pinha's<\/em><\/strong>. Het Egyptische equivalent van zijn naam is Panehesy<\/strong>.<\/p>\n

Het is daarom duidelijk dat we te maken hebben met dezelfde hoge functionarissen die Achnaton in Amarna dienden en hem daarna naar de Sina\u00ef vergezelden: nog een bevestiging dat Mozes en Achnaton \u00e9\u00e9n en dezelfde zijn.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

5. De heerser<\/strong><\/span><\/h3>\n

Achnatons 18-jarige regering was grotendeels een co-regentschap. Hij regeerde de eerste twaalf jaar samen met zijn vader, Amenhotep III. Het was zeer waarschijnlijk dat de laatste jaren van zijn regering een co-regentschap was met zijn broer Semenkhkare. Zowel zijn deelname als zijn regelrechte heerschappij over Egypte kunnen in vier fasen worden verdeeld:<\/p>\n

1. Vroege co-regentschapsregel<\/em><\/strong><\/p>\n

Toen de gezondheid van Amenhotep III begon te verslechteren, nam de macht van Achnatons moeder Tiye dienovereenkomstig toe. Om de troonopvolging van haar zoon veilig te stellen, regelde ze dat hij zou trouwen met zijn halfzus Nefertiti, de dochter van Amenhotep III bij Sitamun, de wettige erfgename. Het is Nefertiti die in de Bijbel wordt herkend als Miriam, Mozes' zus<\/em>\u2013 wat een veel voorkomende fout is bij het vertalen tussen een vrouw en een zus. [Zie het einde van hoofdstuk 1 van dit boek voor de uitleg.]<\/p>\n

Om het legitieme proces van machtsoverdracht tussen opeenvolgende farao's te omzeilen, spoorde Tiye haar echtgenoot, Amenhotep III, aan om Amenhotep IV (Echnaton) tot zijn mederegent te benoemen. Zo ontweek Achnaton de kroningsrituelen die alleen door priesters kunnen worden uitgevoerd.<\/p>\n

Achnaton werd mederegent in of rond het jaar 28 van Amenhotep III. Omstreeks het jaar 33 verplaatste hij zijn woonplaats naar Tell el-Amarna, 320 kilometer ten noorden van Luxor (Thebe). Zijn regering kende twee groepen gedateerde inscripties. E\u00e9n had betrekking op de residentie in Luxor (Thebe), die begon in het jaar 28 van Amenhotep III. De andere had betrekking op de residentie Amarna. Een correspondentie in datum, jaar na jaar, tussen de twee groepen inscripties kan gemakkelijk worden vastgesteld. Jaar 28 van Amenhotep III is bijvoorbeeld gelijk aan jaar 1 van Amenhotep IV. Jaar 33 van Amenhotep III is gelijk aan jaar 6 van Amenhotep IV, enz. Amenhotep III stierf in zijn jaar 38, het jaar 12 van Achnaton.<\/p>\n

In zijn vijfde jaar als co-regentschap veranderde Amenhotep IV zijn naam in Achnaton ter ere van de Bij op<\/strong>.<\/p>\n

Vanwege het vijandige klimaat dat Achnaton cre\u00eberde, verliet hij Luxor (Thebe) met Amenhotep III en ging in Tell el-Amarna wonen (330 kilometer ten noorden van Luxor). Achnaton noemde zijn nieuwe woonplaats Achetaton, <\/em>betekenis de stad aan de horizon van de Aton<\/em>. Dit gebied wordt ook wel Amarna\/Tell el-Amarna genoemd. De naam is echter afgeleid van de naam in de tweede cartouche van Achnatons god; namelijk. Ik-rn<\/em>.<\/p>\n

Amram, of Imran, was de naam die in de Bijbel aan de vader van Mozes werd gegeven, en het is precies dezelfde naam die Achnaton aan zijn vader gaf. vader<\/em>, de Aton.<\/p>\n

Nog een bevestiging dat Mozes en Achnaton \u00e9\u00e9n en dezelfde zijn.<\/strong><\/p>\n

Het co-regentschap eindigde toen zijn vader stierf in het jaar 12 van Achnaton.<\/p>\n

2. Enige heerser<\/em><\/strong><\/p>\n

Achnaton werd de enige heerser nadat Amenhotep III stierf in jaar 12 van Achnaton. Hij faalde in zijn plichten als oud-Egyptische farao, door voortdurend de noodzakelijke rituelen uit te voeren voor de juiste relatie en communicatie met de neteru (de machten van het universum) om het welzijn van de staat te handhaven en de vruchtbaarheid van de aarde te verzekeren, zodat het kan levensonderhoud voortbrengen. Het was nooit de bedoeling dat de oude Egyptische farao een heerser of leider van een leger zou zijn. Gedurende zijn regeringsperiode vertrouwde Achnaton echter volledig op de steun van het leger voor bescherming.<\/p>\n

3. Late co-regentschapsregel<\/em><\/strong><\/p>\n

Nu de tempels inactief waren, nam de druk op Achnaton toe, die zijn belangrijkste functie als hoge offici\u00eble priester van alle tempels en heiligdommen negeerde. Als laatste redmiddel (of als truc) werd Achnaton in zijn jaar 15 gedwongen zijn broer Semenkhkare aan te stellen als zijn mederegent in Luxor. Deze actie vertraagde alleen maar de onvermijdelijke uitkomst.<\/p>\n

Semenkhkare verliet Amarna en ging naar Luxor (Thebe), waar hij de vijandige acties van Achnaton ongedaan maakte en een verzoeningsproces met de priesters daar begon.<\/p>\n

In zijn jaar 17 verdween Achnaton plotseling. Op of rond dezelfde tijd stierf Semenkhkare plotseling. Het co-regentschap van Achnaton en Semenkhkare werd opgevolgd door de jonge prins Twt-Ankh-Amen.<\/p>\n

In zijn jaar 17 is Achnaton mogelijk door zijn oom Aye gewaarschuwd voor een bedreiging voor zijn leven. Hij trad af en vluchtte met zijn volgelingen naar de Sina\u00ef. Het plotselinge vertrek blijkt duidelijk uit het ontbreken van begrafenissen, of zelfs van sarcofagen, in een van de edelen of koninklijke graven van Achetaton.<\/p>\n

Hoewel de Sina\u00ef vanaf de begindagen van de Egyptische geschiedenis deel uitmaakte van Egypte, was er daar geen gevestigde bestuursautoriteit vanwege de schaarse en nomadische bevolking.<\/p>\n

De plotselinge verdwijning van Achnaton wordt weerspiegeld in het bijbelverhaal van Mozes toen hij naar de Sina\u00ef vluchtte, nadat hij een Egyptenaar had gedood. Het verslag van hoe Mozes een Egyptenaar doodde, is mogelijk vermeld in de Amarna-tabletten. Onder deze tabletten bevindt zich een brief, gestuurd door AbdKhiba, koning van Jeruzalem, naar Achnaton, waarin AbdKhiba Achnaton ervan beschuldigt dat hij enkele Hebree\u00ebn die twee Egyptische functionarissen hebben gedood niet heeft gestraft:<\/p>\n

\u2026 de Khabiru (Hebree\u00ebn) veroveren de steden van de koning \u2026 Turbazu is gedood in de poort van Zilu (Zarw), maar de koning houdt zich in \u2026 Yaptih-Hadad is gedood in de poort van Zilu, maar de koning houdt terug.<\/em><\/strong><\/p>\n

Was de genadeslag voor Achnatons regering gelegen in het feit dat de Hebree\u00ebn wegkwamen met twee moorden?<\/p>\n

4. Koning zonder macht \u2013 \u201cCo-regentschap\u201d met Twt-Ankh-Aton<\/em><\/strong><\/p>\n

Hoewel Achnaton afstand deed van de troon en van het toneel vluchtte, werd hij nog steeds als de legitieme heerser beschouwd. Zolang hij leefde werd de farao beschouwd als de legitieme farao.<\/p>\n

Achnaton wilde zijn krachten niet loslaten en als gevolg daarvan maakte hij (via co-regentschap) zijn 10-jarige zoon Twt-Ankh-Aton tot offici\u00eble farao. Omdat hij minderjarig was, kon Achnaton, zijn vader, nog vier jaar de touwtjes in handen hebben, en gedurende deze tijd heette de jonge koning nog steeds Twt-Ankh.Bij op<\/strong>.<\/p>\n

Dit \u201cco-regentschap\u201d eindigde vier jaar later, in het 21e jaar van Achnaton, toen Aye (de oom van Achnaton) de feitelijke voogd van de jonge koning werd. Vervolgens verliet de jonge koning de Bij op<\/strong> (althans officieel) door zijn naam te veranderen van Twt-Ankh-Bij op<\/strong><\/span> naar Twt-Ankh-Amen<\/strong><\/span>.<\/p>\n

Op dit moment is de exclusiviteit van Bij op<\/strong> toen de \u201cenige\/eerste god\/neter\u201d eindigde en Achnaton, die nog in de Sina\u00ef leefde, geen koning meer was.<\/p>\n

 <\/p>\n

6. De ballingschap<\/strong><\/span><\/h3>\n

Er is nooit bewijs gevonden met betrekking tot de datum van Achnatons dood. De stad van Achnaton, inclusief zijn graf, werd grotendeels verwoest. Archeologen waren echter in staat om uit vele kleine fragmenten de sarcofaag van Achnaton te reconstrueren, de buitenste van een reeks doodskisten die zijn mummie zouden beschermen. De aanwezigheid van de binnenkisten zou duiden op begrafenis. Deze afwezigheid duidt op iets anders. Er zijn nooit fragmenten van de binnenkisten gevonden. Bovendien zijn de daadwerkelijke canopische potten die de ingewanden van de overledene zouden hebben bevat, nooit gevonden. De afwezigheid van deze kruiken, of hun fragmenten, in het graf van Achnaton is een sterker bewijs dat hij daar nooit begraven is.<\/p>\n

Volgens de Talmoed vluchtte Mozes, toen hij 18 was, uit Egypte nadat hij een Egyptenaar had vermoord. Vervolgens werd hij soldaat en vocht aan de zijde van de koning van Ethiopi\u00eb<\/em>. Nadat de koning had gewonnen, werd Mozes erg populair. Als gevolg hiervan werd Mozes, toen de koning stierf, aangesteld als hun nieuwe koning.<\/p>\n

De Talmoed vertelt ons dat (net als Achnaton) de legitimiteit van Mozes als koning de samenleving in beroering bracht. Als gevolg hiervan zegt het Talmoedverslag dat Mozes, hoewel hij van hem hield en hem verlangde, vrijwillig ontslag nam en hun land verliet. Het volk van Ethiopi\u00eb verleende hem grote eer.<\/p>\n

Er zijn veel overeenkomsten tussen het Talmoed-verhaal van Mozes en het Achnaton-verhaal in Amarna:<\/p>\n

1. Mozes werd enige tijd tot koning verheven voordat hij naar de Sina\u00ef ging. Achnaton eveneens.<\/p>\n

2. De verwijzing naar de Talmoed Ethiopi\u00eb<\/em>, dat wordt beschreven als een stad, werd aangezien voor de locatie in Amarna. Het is ook mogelijk dat Ethiopi\u00eb<\/em> werd aangezien voor utopie.<\/p>\n

Het verslag van de regering van Mozes in de Talmoed geeft aan dat hij zijn functie neerlegde, maar op dat moment niet stierf. De logische conclusie is dat hij stierf en werd begraven buiten Egypte zelf \u2013 in de Egyptische buitenpost in Moab \u2013 zoals hieronder wordt weergegeven.<\/p>\n

 <\/p>\n

7. De dood van Mozes\/Echnaton<\/strong><\/span><\/h3>\n

Het verslag in het Oude Testament over het falen van Mozes om de Beloofde land<\/em>, zijn dood en zijn begrafenis in een ongemarkeerd graf is een andere merkwaardige episode.<\/p>\n

Aanvankelijk wordt ons verteld dat toen zijn volgelingen klaagden over dorst, Mozes zijn staf gebruikte om op een rots te slaan en water voort te brengen. Het heette "het water van Meriba<\/em><\/strong>\u201d\u2014een locatie in het noordelijke centrum van de Sina\u00ef, ten zuiden van Kana\u00e4n. Het was deze actie die hem later zou achtervolgen.<\/p>\n

Enige tijd later, toen de Isra\u00eblieten hun kamp hadden opgeslagen aan de oevers van de Jordaan, vlakbij Jericho en tegenover Kana\u00e4n, hoorde Mozes, volgens de Boek Deuteronomium<\/em>, dat hem de kans zou worden ontzegd om de rivier over te steken, hoe hard hij ook smeekte:<\/p>\n

Ik bid u, laat mij erheen gaan en het goede land aan de overkant van de Jordaan zien, die mooie berg en de Libanon.<\/em><\/strong>
\n\u2026 de Heer zei \u2026 spreek niet meer tot mij over deze kwestie \u2026<\/em><\/strong>
\n\u2026gij zult deze Jordaan niet oversteken. <\/em>[Deuteronomium 3:25-7]<\/strong><\/p>\n

Later in de Boek Deuteronomium<\/em>hebben we een verslag van de feitelijke dood van Mozes. De Heer zei tegen hem:<\/p>\n

Ga naar deze berg Abarim, naar de berg Nebo, die in het land Moab ligt.'<\/em><\/strong> (de grens tussen Sina\u00ef en Oost-Jordani\u00eb) 'dat is voorbij tegen Jericho; en zie, het land Kana\u00e4n, dat ik aan de kinderen van Isra\u00ebl als bezit geef: en sterf op de berg \u2026 Omdat jullie onder de kinderen van Isra\u00ebl tegen mij overtredingen hebben begaan bij de wateren van Meriba-Kadesh, in de wildernis van Zin<\/em><\/strong>
\n\u2026 gij zult daar niet heen gaan naar het land dat Ik de kinderen van Isra\u00ebl geef. <\/em>[Deuteronomium 32:49-52]<\/strong><\/p>\n

Het is irrationeel om te geloven dat God Mozes zou straffen omdat hij zijn dorstige volk van water had voorzien. Het is logischer om te geloven dat het betreden van Egyptische waterbronnen ertoe kan leiden dat de Egyptische autoriteiten hem voor een dergelijke overtreding zullen straffen \u2013 zoals bevestigd door de Egyptische documenten.<\/strong><\/p>\n

De Egyptische farao Seti I (ca. 1333-1304 vGT) ontving een bericht over de chaos in de Sina\u00ef:<\/p>\n

De Shasu-vijanden plannen een rebellie. Hun stamleiders zijn op \u00e9\u00e9n plek verzameld, aan de voet van Khor (een algemene term voor Palestina en Syri\u00eb), en ze zijn verwikkeld in onrust en opschudding. Ieder van hen vermoordt zijn medemens.<\/em><\/strong><\/p>\n

Als reactie hierop leidde Seti I zijn leger onmiddellijk naar de Sina\u00ef. De oorlogssc\u00e8nes van Seti I, op de noordelijke buitenmuur van de grote Hypostyle Hall in Karnak, laten zien dat zijn eerste campagne tegen de Shasu (de stammen in de Sina\u00ef) plaatsvond toen ze de kleine nederzettingen langs de Weg van Horus, de oude snelweg die Egypte met elkaar verbond, aanvielen. met West-Azi\u00eb. Dit vond plaats onmiddellijk na de uittocht uit Egypte, mogelijk toen ze de Egyptische nederzettingen langs die weg binnengingen om water te halen. Seti I achtervolgde hen tot aan de stad Kana\u00e4n, Gaza, en doodde als gevolg daarvan hun leider, Mozes, en veel van zijn volgelingen. Vervolgens vluchtten ze naar de Sina\u00ef vanwege wat het Oude Testament noemt \u201cde veertig jaar van rondzwerven<\/em><\/strong>\u201d.<\/p>\n

Om te bewijzen dat de Shasu en de Isra\u00eblieten dezelfde groep mensen zijn, bestudeerden geleerden:<\/p>\n

1. Het optreden van Shasu in de Sina\u00ef, in jaar 1 van Seti I's regering, en hun daaropvolgende bewegingen gedurende de volgende 100 jaar. Deze informatie is afkomstig uit oude Egyptische archieven.<\/p>\n

2. De bijbelse verslagen van de Exodus en hun daaropvolgende gebeurtenissen gedurende 100 jaar.<\/p>\n

Geleerden kwamen tot de conclusie dat ze allebei dezelfde route volgden in precies dezelfde tijdsvolgorde; dat wil zeggen dat de Shasu en de Isra\u00eblieten \u00e9\u00e9n en dezelfde groep mensen zijn.<\/p>\n

De Talmoed geeft een ander verslag dan het Oude Testament over hoe Mozes stierf. Er is een Talmoedische verwijzing naar een confrontatie en een strijd tussen Mozes en de 'Engel van de dood<\/em>' op de berg voordat hij stierf. Dit had sommige bijbeltheologen ervan overtuigd te geloven dat Mozes was vermoord.<\/p>\n

Het lijkt waarschijnlijker dat Mozes, met behulp van zijn koninklijke scepter (symbool van autoriteit), een of meer van de Egyptische nederzettingen langs Horus Road binnenging om water uit hun bronnen te halen. Dergelijke acties werden gerapporteerd aan Seti I, die reageerde door de Shasu, hier ge\u00efdentificeerd als de Isra\u00eblieten, naar het noorden van de Sina\u00ef te jagen. Als deze Talmoedische verwijzingen naar de dood van Mozes correct zijn, moet het daar zijn geweest dat Seti I Mozes\/Echnaton confronteerde v\u00f3\u00f3r diens dood.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

[Een uittreksel uit <\/strong><\/span>Oude Egyptische wortels van het christendom, 2e editie<\/strong> door Moustafa Gadalla]
\nhttps:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/product\/de-oude-egyptische-wortels-van-het-christendom\/<\/span><\/a><\/strong><\/span><\/p>\n

<\/p>\n

https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/product\/de-oude-egyptische-wortels-van-het-christendom\/<\/span><\/strong><\/span><\/a><\/p>\n

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Moses And Akhenaton   1. Monotheism And Monomania The Ancient Egyptians believed in One God who was self-produced, self-existent, immortal, invisible, eternal, […]<\/p>","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-464","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/464","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=464"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/464\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/egyptianwisdomcenter.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=464"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}